دلم برای دست خطم تنگ شده است. نفرین کاغذها به نسل ماست.

شاید هم از بسیار نوشتن است بر روی سطرها و کاغذپاره ها و هر صفحه ی سفیدی که زیر دستم می افتاد در برهه ای از زندگی و حالا رسیده ام به سکوت بی کرانه ی جاهلی در تمام ابعاد زندگی ام. که دنیا ربط بی ربطی هاست.خیرگی طولانی مدت به خودکاری که به کاغذ نمی چسبد و تمایل به پیوند با حروف فارسی را ندارد.سخت به تن...

حقیقت پنهان کلام در یک کلمه و دیگر هیچ چیز.